|
|
|
|
|
Malaria Glossary
|
||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط عباس پودات - Abbas Poudat
|
||
|
|
|
|
|
اپيدميولوژي محاسباتي مالاريا
بررسيهاي مالاريا ( Malaria Survey ): براي بررسي بيماري مالاريا در يك منطقه و برنامه ريزي در جهت كنترل آن مي بايست مطالعاتي را انجام دهيم و در طي اين مطالعات شاخصهايي مي بايست تعيين گردند. شاخصهاي مورد بررسي را ميتوانيم در 3 گروه طبقه بندي نماييم : 1- شاخصهاي مربوط به انگل و بيماري : معمولاّ اثر قطعي اين شاخص ها را بر ميزان انتقال مالاريا نمي توان بطور كامل مشخص نمود. مهمترين شاخصهايي كه در اين گروه به منظور تعيين وقوع و شدت بيماري و فعاليتهاي كنترل بيماري در جامعه استفاده ميشود عبارتند از : SPR، API، ABER، اندكس گامتوسيتي ، تعيين ضريب طحالي ، ميزان وخامت بيماري، دارو هاي مصرفي، حساسيت انگل در مقابل دارو، مجموع مرگ و مير و ناتوانيهاي گذشته و حال، وفور گامتوسيت در خون ، درجة آلوده كنندگي گامتوسيت ها ، طول دورة گامتوسيتي ، نسبت حاملين انگل ، درجة بهبودي ، طول دورة پارازيتمي و . . . 2- شاخصهاي مربوط به ناقل : بررسي فصل انتقال ، بررسي فصل فعاليت ناقل ، بررسي دامنة انتشار ناقل ، بررسي عادت خونخواري ، بررسي عادت استراحت ، بررسي پناهگاههاي خارجي ، تعيين طول عمر پشه ، درجة حساسيت به سموم ، درجة توليد اساسي ، تعيين ميزان اسپروزوئيت ريت ، درصد آنتروپوفيلي و زئوفيلي ، تعيين ميزان بقاء روزانة پشه ، تعيين درصد پشه هايي كه به سن خطرناك مي رسند ، ميزان پاروس و نولي پاروس بودن ، اميد زندگي ، توانايي انتقال Vector Capacity ) ( ، 3- شاخصهاي انساني : سابقه بيماري در منطقه ( وضعيت اپيدميك و آندميك بيماري ) ، بررسي وضعيت سكونت انسانها ، بررسي وضعيت استراحت انسانها ، بررسي وضعيت تحرك انسانها ، بررسي روشهاي كنترل ، بررسي تسهيلات براي برنامه هاي كنترل.
۱- ضريب طحالي : درصد بچه هاي 9-2 ساله اي است كه دچار طحال بزرگ شده اند. 2- ضريب انگلي : درصد بچه هاي 9-2 ساله اي است كه با يك بار اسمير ضخيم خوني در خون آنها انگل مشاهده شده است. در مناطق هيپرآندميك بچه ها بويژه آنها كه كم سن تر هستند در مقايسه با بالغين ضريب انگلي بيشتري را نشان مي دهند. بررسيهاي انجام شده حاكي از آن است كه در گروههاي سني بالاتر بدليل افزايش ايمني انتقال مالاريا با مقادير كمتري از پارازيتمي انجام مي شود. 3- ميزان وخامت بيماري مالاريا : درصد موارد مثبت مالارياي نوع فالسيپارم نسبت به كل موارد مالارياي شناخته شده. 4- اندكس گامتوسيتي : درصد حاملين گامتوسيت در يك گروه سني را محاسبه مي كنيم. 5- ( Annual Parasite Incidence ) API يا ميزان بروز انگلي ساليانه مالاريا : ميزان بروز مالاريا به ازاي هر هزار نفر جمعيت در طول يكسال . براي بررسي بهتر است اين شاخص در كنار دو شاخص SPR و ABER قرار گيرد. 6- SPR ( Slide Positive Rate ) يا درصد لامهاي مثبت به كل لامهاي آزمايش شده. 7- ABER ( Annual Blood Examination Rate ) : ميزان لام تهيه شده به منظور كشف موارد مالاريا به ازاي هر يكصد نفر از جمعيت در طي يك دوره يكساله. 8- تعيين وضعيت سني پشه ها Parus rate ) ( : با بررسي وضعيت شكمي پشه هاي آنوفل ماده و تشريح تخمدان مي توان تعيين نمود كه پشه هاي صيد شده در چه مرحله سني قرار دارند. پشه هاي آنوفل را از نظر سني به 2 مرحلة نولي پاروس( Nuli Parus ) ؛ پشه هاي تخم ريزي نكرده ؛ و پاروس ( Parus ) ؛ پشه هايي كه حداقل يك بار تخم ريزي كرده اند ؛ تقسيم مي كنند و در بررسيهاي اپيدميولوژي مالاريا پاروس ريت Parus rate ) ( يعني نسبت پشه هايي كه تخم ريزي كرده اند به پشه هايي كه تخم ريزي نكرده اند را محاسبه مي نمايند . 9- اسپروزوئيت ريت( Sprozoite Rate ) : ميزان آلودگي ناقل به اسپروزوئيت ، به نام اسپروزوئيت ريت ( Sprozoite Rate ) ناميده مي شود و عبارت است از درصد ماده هاي ناقل كه اسپروزوئيت در غدة بزاقي آنها وجود دارد. اين ميزان در گونه هاي مختلف ، فصول مختلف ، و محل هاي مختلف متغير مي باشد . بعنوان مثال اين ميزان در An.gambiae و An.arabiensis بين 5 - 1 % و در مورد ساير گونه ها از قبيل An.albimanus و An.culicifacies كمتر از 1% مي باشد. در عمل مي توان گفت كه وقتي يك پشة ناقل به انگل مالاريا آلوده گرديد در تمام عمر آلوده كننده باقي مي ماند. دورة نسبتاَ طولاني مرحلة اسپوروگوني در پشه ها يكي از نقاط مهم در انتقال مالاريا مي باشد. زمان اين دوره با كاهش دماي محيط افزايش يافته و سبب قطع زنجيرة انتقال مالاريا گرديده و با افزايش دماي محيط اين دوره كوتاهتر شده و انتقال مالاريا نيز به سرعت افزايش مي يابد. اسپروزوئيت ريت مسائلي مانند ناقل اصلي بودن ، ناقل ثانوي بودن و فصل انتقال مشخص نموده و در ارزشيابي درمان همگاني مفيد مي باشد. 10- جمعيت پشه ها و ميزان آلودگي : براي تعيين ميزان آلودگي در پشه ها مي بايست آنها را تشريح نموده و معده آنها را از نظر اووسيست ( Oocyst ) و غدد بزاقي را از نظر اسپروزوئيت ( Sporozoite ) بررسي نمود. در حال حاضر پشه هاي ناقل توسط يك تست ايمونولوژيكي كه در آن از آنتي باديهاي مونوكلونال بر عليه اسپروزوئيت ها استفاده مي گردد خيلي سريعتر قابل شناسايي مي باشند. 11- درجة توليد اساسي ( R ) Reproduction Rate: بهترين راه براي تعيين اينكه چگونه مالاريا در جامعه منتشر مي شود اين است كه بررسي نماييم بطور متوسط از يك فرد آلوده چند مورد جديد ايجاد ميگردد كه به آن درجة توليد اساسي( R ) مي گويند. و طبق تعريف عبارت است از : تعداد موارد ثانويه عفونت كه از يك مورد عفونت اوليه حاصل مي شود. اگر آلودگي يك فرد باعث آلوده شدن 3 فرد بعدي جامعه گردد در اينجا R= 3 خواهد بود. درجة توليد اساسي روش خوبي براي محاسبة مالاريا مي باشد.
m : وفور نسبت به انسان ، با روش Total Catch تعيين مي گردد. محاسبةm : تعداد پشه هاي مادة صيد شده در يك مكان ÷ تعداد افراد استراحت كرده در آن مكان a : متوسط گزش براي يك نفر در روز . محاسبة a : تكرر خونخواري × ميزان آنتروپوفيليك b : درصد آنوفلهاي آلوده به اسپروزوئيت. p : ميزان بقاء روزانه بر اساس پاروس ريت ناقلين با فرمول n : طول مدت لازم براي رشد پلاسموديوم در پشه R > 1 : مالاريا منتشر مي شود، زيرا از هر مورد بيشتر از 1 مورد جديد ايجاد مي گردد. اگر اين ميزان خيلي بالاتر از 1 باشد بيماري سريعتر منتقل مي گردد و اگر به 1 نزديكتر گردد سرعت انتشار آن كمتر خواهد بود. R < 1 : مالاريا در حال از بين رفتن است زيرا در هر نوبت افراد كمتري نسبت به گذشته آلوده مي شوند. R = 1 : بيماري مالاريا در جامعه و جود دارد و روند همه گيري آن ثابت مي باشد. نكات مهم : 1- در شرايط مالارياي پايدار نمي توان آر حاسبه نمود زيرا در هر زمان يا همه آلوده يا مصون هستند. 2- درجة توليد اساسي يك عدد ثابت نيست . با شروع همه گيري آر بسيار بيشتر از 1 و با از بين رفتن همه گيري كمتر از 1 خواهد شد. 3- براي كنترل مالاريا بايد آر را به كمتر از 1 رسانيد. 4- درجة توليد اساسي با وفور پشه رابطة مستقيم دارد. هرچه وفور بيشتر شود، مالاريا بيشتر منتقل مي شود لذا هرچه تعداد پشه كاهش يابد به نسبت نيز آر كاهش خواهد يافت. 5- درجة توليد اساسي با درجة آنتروپوفيلي رابطة مستقيم دارد. هرچه ميزان خونخواري از انسان بيشتر شود، مالاريا بيشتر منتقل مي شود و آر افزايش خواهد يافت. 6- درجة توليد اساسي با احتمال ميزان بقاء پشه در يك روز ( P n ) رابطة مستقيم دارد. 12- توانايي انتقال ( Vectorial Capacity ) : نشان دهندة اين است كه هر روز از يك مورد بيماري چند مورد جديد بوجود مي آيد.
m : وفور نسبت به انسان ، با روش Total Catch تعيين مي گردد. محاسبةm : تعداد پشه هاي مادة صيد شده در يك مكان ÷ تعداد افراد استراحت كرده در آن مكان a : متوسط گزش براي يك نفر در روز . محاسبة a : تكرر خونخواري × ميزان آنتروپوفيليك p : ميزان بقاء روزانه بر اساس پاروس ريت ناقلين با فرمول n : طول مدت لازم براي رشد پلاسموديوم در پشه 13- اندكس پايداري ( Stability Index ) : اندميسيتة مالاريا از هر نقطه به نقطة ديگر متفاوت مي باشد. در سال 1957 مك دونالد شاخصي را به نام اندكس پايداري پيشنهاد نمود كه براي هر منطقه مي بايست بطور جداگانه محاسبه نمود.
a : تعداد متوسط گزش هاي وارد به يك فرد توسط يك پشه در روز : ميزان بقاء روزانه ( احتمال زنده ماندن پشه در يك روز )p اگر در يك منطقه SI < .05 باشد مالاريا ناپايدار است. اگر در يك منطقه SI > .05 > 2.5 باشد مالاريا متوسط است. اگر در يك منطقه SI > 2.5 باشد مالاريا پايدار است. |
||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط عباس پودات - Abbas Poudat
|
||
|
|
|
|
|
تشخيص مالاريا
تشخيص مالاريا: 1- آزمايش ميكروسكپي نمونه هاي خون : با وجود اينكه در زمينه تشخيص آزمايشگاهي بيماري مالاريا به موازات ساير مطالعات تحقيقات زيادي انجام گرفته است و روشهايي بر مبناي سرولوژيك پيشنهاد شده است ولي تهيه لام گسترش خون از شخص مشکوک به بيماری و آزمايش ميكروسكپي آن بعد از رنگ آميزی به روش Geimsa يا Wright ساده ترين و دقيق ترين و در نتيجه متداولترين روش تشخيص آزمايشگاهي بيماري و تعيين نوع پلاسموديوم عامل آن است.
2- روشهاي سرولوژي: استفاده از روشهاي سرولوژيك بخصوص روش فلئورسانت آنتي بادي غير مستقيم و روش هماگلوتيناسيون غير مستقيم بيشتر در برنامه هاي كنترل و بررسي هاي اپيدميولوژي مالاريا استفاده مي شوند. در سالهاي اخير روشهاي سريع از جمله Dipstick در تشخيص مالارياي فالسيپارم استفاده شده است كه اساس آن بر پاية ايمونوكروماتوگرافي و تهيه و ثابت كردن مونوكلونال آنتي بادي بر عليه آنتي ژن Histidine-Rich Protein-2 ( HRP-2 ) و يا آنزيم Lactate Dehydrogenase بر روي نوارهاي نيتروسلولز مي باشد. براي تشخيص بيماري در افراديكه به تازگي دچار بيماري شده و يا داراي علائم باليني بيماري هستند بدليل يافت شدن انگل در نمونه هاي خون احتياجي به استفاده از روشهاي سرولوژي نمي باشد . ضمناً در افراديكه ابتلا مكرر به مالاريا داشته اند يا در مناطق آندميك مالاريا زندگي مي كنند مثبت بودن تست هاي سرولوژي دليل بر و جود عفونت نمي باشد. ساير روشهاي تشخيص انگل مالاريا DNA Probes ، Antibody detection و1PCR مي باشد. 1- Amplification of parasite-specificate sequences using polymerase chain reaction
موارد مورد لزوم آزمايشات سرولوژي به جاي آزمايش ميكروسكپي :
1- در مواردي كه بيماري مدتها طول كشيده باشد و تعداد انگل در خون به حدي كم باشد كه در آزمايش معمولي ديده نشود. 2- در افراديكه قبل از تشخيص آزمايشگاهي مالاريا تحت درمان قرار گرفته باشند. 3- در بيماراني كه داراي طحال بزرگ بوده و مشكوك به ابتلا به مالاريا مي باشند. 4- براي پيدا كردن حاملين مالاريا. 5- در ارزشيابي برنامه هاي كنترل و ريشه كني بيماري مالاريا
نكته مهم در آزمايشات تحقيقاتي مالاريا در مناطق مالارياخيز: در بعضي از مناطق مالارياخيز جهان بيماريهاي خطرناكي چون تب هاي خونريزي دهنده مثل ابولا ( Ebola ) ، ماربورگ Marburg ) ( ، لاسا ( Lasa ) و تب خونريزي دهنده كريمه كنگو ) ( Crimean-Congo hemorrhagic fever نيز انتشار دارد كه موجب ابتلا محققين و پرسنل مراكز تحقيقاتي و آزمايشگاهي مالاريا مي گردد. توصيه مي گردد قبل از انجام هرگونه آزمايشي بر روي نمونه هاي خون اين نمونه ها توسط سه روش زير مورد عمليات ويروس زدايي قرار گيرند: 1- تابش اشعه گاما ) g - Irradiation ( 2- استفاده از Triton X100 3- استفاده از Methanol
تشخيص افتراقي مالاریا: بابزيوز ( Babesiosis ) عفونتي است كه در حيوانات و انسان توسط تك ياخته هايي از جنس بابزيا ايجاد مي شود. اشكال خوني و نسجي انگل بابزيا ميكروتي ( Babezea microti ) شبيه به رينگ پلاسموديوم هاي انساني بوده و در مناطق مالارياخيز مي تواند اشتباهاً به جاي پلاسموديوم فالسيپارم تشخيص داده شود.
|
||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط عباس پودات - Abbas Poudat
|
||
|
|
|
|
|
تعيين سطح حساسيت لاروي نسبت به دوزهاي تمايزي لاروكش ها عباس پودات مربی دانشکده بهداشت و کارشناس ارشد حشره شناسی پزشکی www.malaria.coo.ir ، www.malaria.blogfa.com
1- اهداف : 1- تعیین سطح حساسیت و مقاومت لارو نسبت به مواد لاروکش 2- تعیین غلظت مورد نیاز جهت یک محلول لاروکش 3- تعیین دوز کشنده استاندارد 2- وسايل و مواد لازم جهت انجام تست حساسيت لاروها : - بشر 50 و 500 ميلي ليتري هر کدام 4 عدد - پي پت 1 ميلي ليتري - قطره چكان يا توري - دماسنج آب - دماسنج هوا - كووت - محلولهاي استوك لاروكش استاندارد WHO 3- روش تهيه غلظت مورد نياز از دوزهاي تمايزي جهت انجام تست حساسيت لاروي : براي تهيه غلظت مورد نياز از غلظت هاي استوک ذكر شده به شرح زير عمل مي نمائيم. با افزودن 1 ميلي ليتر از اين محلول ها به 249 ميلي ليتر آب غلظت نهايي آن به ترتيب، به ميزان، مالاتيون1 125/3 ميلي گرم در ليتر، تمفوس2 625/0 ميلي گرم در ليتر، فنيتروتيون3 125/0 در ليتر و كلرو پيريفوس4 025/0 ميلي گرم در ليتر بدست مي آيد. محلول شاهد با افزودن 2 درصد بوتانول به اتانول خالص تهيه شده و براي كاربرد 1 ميلي ليتر از اين محلول را به 249 ميلي ليتر آب در بشر اضافه می نمائیم. 1- Malathion 2- Temephos 3- Fenitrothion 4- Chlorpyrifos-ethyl 4- طريقه انجام تست حساسيت لاروي: تست حساسيت به روش استاندارد WHOانجام می شود. ابتدا در تكرارهاي مورد آزمايش، در هر بشر 50 میلی لیتری 25 ميلي ليتر آب ریخته و تعداد 25-20 عدد لارو آخر سن 3 و ابتداي سن 4 را در آن قرار می دهیم. يك ساعت آنها را استراحت داده و در صورت وجود لارو ضعيف يا مرده آنها را از تست خارج مي کنيم. در مورد لاروهاي صيد شده از فيلد، ابتدا آنها را در كووت ريخته و براي مدتي در حدود 2-5/1 ساعت به آنها استراحت داده مي دهیم تا استرس ناشي از حمل و نقل و ضربه در آنها از بين برود، سپس لاروهاي سنين مختلف را باید جدا سازي و به انسكتاريوم منتقل کنیم. براي هر دوز تمايزي 4 تكرار و براي شاهد 2 تكرار در نظر گرفته مي شود. براي جلوگيري از اشتباه باید روي بشرها اتيكت نصب گردد. در مرحله بعد در هر يك از بشرها ی 500 میلی لیتری 224 ميلي ليتر آب تميز ( آشاميدني فاقد كلر یا آب ژیت لاروی) اضافه نموده و سپس بوسيله پي پت هاي پوار دار بطور جداگانه به مقدار 1 ميلي ليتر از هر لاروكش را برداشته و به بشرهاي 224 ميلي ليتري اضافه مي کنیم و محلول را خوب هم زده تا سم بطور یکنواخت در آن مخلوط شود، در اينجا غلظت مورد نظر از هر لاروكش بدست مي آمد. در مرحله بعد با دقت و به آهستگی بشرهاي 25 ميلي ليتري محتوي لارو به هر يك از بشرهاي 224 ميلي ليتري محتوي سم اضافه مي کنیم. ( در کل 249 میلی لیتر آب و 1 میلی لیتر سم داریم ). پس از آن زمان و درجه حرارت را ثبت نموده و آنها را به انسكتاريوم منتقل كرده و 24 ساعت تحت نظر قرار می دهیم و بعد از طي دوره Recovery period نتايج مرگ و مير در فرمهایي که بدین منظور تهیه گردیده ثبت مي کنیم. در موارد زیر تست انجام شده غیر قابل قبول بوده و می بایست تکرار گردد: 1. اگر بيشتر از 10 درصد لاروهاي بشر كنترل در حين آزمايش به پوپ تبديل شوند، آزمايش تكرار ميبایست تکرار شود. 2. در صورتی که مرگ و مير شاهد بيش از 20 درصد باشد. 5- نکات مهم : · دماي مناسب براي تست حساسيت لارو بايد بين 30-20 درجه سانتي گراد باشد. · براي ثبت درجه حرارت آب بشرهاي مختلف بايد دماسنج را با استن شستشو دهيم. · پس از برداشت محلول لاروكش بايد بلافاصله درب ظرف محتوي لاروكش را ببنديم. زيرا در اثر تبخير حلال كه الكل مي باشد، غلظت لاروكش موجود در ظرف تغيير مي كند. · پس از انجام تست بايد ظروف مورد استفاده را به دقت با آب و مواد پاك كننده شستشو داد. · مرگ و مير شاهد اگر كمتر از 5 درصد باشد تست صحيح است. در صورتيكه مرگ و مير شاهد بين 20- 5 درصد باشد با استفاده از فرمول ابوت (Abbot) باید تصحيح گردد % مرگ و مير شاهد - % مرگ و مير تست 100 × ----------------------------- = فرمول ابوت ( Abbot ) % مرگ و مير شاهد - 100 دما، رطوبت، تراكم و تغذيه، عواملي هستند كه با تغيير اينها افزايش يا كاهش در ميزان حساسيت نمونه هاي آزمايشگاهي ديده مي شود، درنتيجه بايد در اين رابطه دقت نمود و شرايط يكسان پرورش اعمال مي گرديد.
|
||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط عباس پودات - Abbas Poudat
|
|
||
|
|
|
|
|
تعیین سطح حساسیت بالغین آنوفل ها نسبت به دوزهای تمایزی حشره کش ها عباس پودات مربی دانشکده بهداشت و کارشناس ارشد حشره شناسی پزشکی www.malaria.coo.ir ، www.malaria.blogfa.com
يكي از فاكتورهاي موثر در شناسايي پديده مقاومت آنوفل ها نسبت به سموم تماس دادن آنها با دوزهای تمایزی حشره کش ها و ثبت میزان مرگ ومیر حاصل از تماس است. وسايل و مواد لازم جهت انجام تست حساسيت بالغين : با استفاده از استاندارد سال 1998 سازمان جهاني بهداشت نياز به تهيه وسايل زير مي باشد: 1- كاغذ هاي استاندارد WHO ، آغشته به حشره كش و شاهد با اندازه cm 15× 12 2- لوله نگهداري ( Holding tuble ) به طول 125 ميلي متر و قطر 24 ميلي متر 3- در تيغه اي شكل ( اسلايد ) كه در طرفين داراي سرپوشي قابل پيچ شدن است 4- كاغذ سفيد تميز 15× 12 سانتي متر براي قرار دادن در لوله هاي نگهدارنده 5- فنر های فلزي براي ثابت كردن كاغذ ها 6- دو عدد آسپيراتور شيشه اي به قطر 12 ميلي متر و طول 35-30 سانتي متر 7- چسب كاغذي يا برچسب 8- جداول و فرمهاي استاندارد تست حساسيت ( WHO ) شرايط انجام تست حساسيت : تست حساسيت در مكاني كه درجه حرارت و رطوبت كنترل شده و مناسب دارد (دماي 30-25 درجه سانتيگراد و رطوبت نسبي 75-65 %) و فاقد هر گونه عوامل اضافي براي ايجاد مرگ و مير در پشه ها باشد می بایست انجام گیرد. جهت جابجايي پشه ها میبایست دقت زيادي به عمل آید تا ميزان خطا در آزمايشات به كمترين حد ممكن برسد. روش انجام تست حساسيت : براي انجام تست می بایست از روش استاندارد WHO استفاده شود ( شكل 1 ). مطابق اين روش سن پشه هاي انتخابی برای تست 3-2 روزه بوده و قبل از انجام تست معمولاً با محلول قندي 10% تغذيه مي شوند. براي اين كار ابتدا پشه ها را به آرامي با كمك آسپيراتور از داخل قفس گرفته (حداكثر 6-5 پشه در هر بار) و به يك لوله نگهداري(Holding tube) با علامت سبز كه داخل آن كاغذ سفيد معمولي قرار داده شده است منتقل می گردند. اين كار بايد به آرامي انجام شود تا به پشه ها آسيبي وارد نگردد. در هر لوله نگهداري تعداد 25-20 پشة ماده تغذيه شده با آب قند قرار داده می شود. پس از آنكه كليه نمونه ها به لوله هاي نگهداري انتقال داده شدند با قرار دادن پنبه آغشته به آب قند 10% به مدت يك ساعت بصورت عمودي در شرايط انسكتاريوم نگهداري شده تا در صورتي كه برخي از نمونه ها آسيب ديده باشند، مشخص شده و از تست حذف گردند. پس از آن كاغذ هاي آغشته به حشره كش را در لوله هاي تماس(Exposure tube) با علامت قرمز، قرار داده و توسط گيره هاي فلزي می بایست ثابت گردند. سپس لوله هاي تماس را به لوله هاي نگهداري متصل نموده و با باز كردن كشوي بين دو دسته لوله ها، به آرامي و با فوت پشه ها را وارد لوله هاي تماس نموده و زمان ثبت گردد . بر اساس دستورالعمل سازمان بهداشت جهاني. در زمان تماس نمونه ها با كاغذ هاي آغشته به حشره كش (معمولا 1 ساعت) ، لوله هاي تماس بايد بصورت عمودي قرار داده شوند ( مطابق با شكل 1) . همچنين براي مشخص شدن هر لوله، اتيكت هايي بر روي آن نصب مي گردد كه اطلاعات مورد نياز از قبيل سوش تست شده، جنس، تعداد نمونه ها، تاريخ انجام تست، ساعت شروع تماس، ساعت پايان تماس، نوع و غلظت حشره كش را مي توان بر روي آن يادداشت كرد. پس از پايان زمان تماس، نمونه ها بایدً به لوله هاي نگهداري منتقل شوند و به مدت 24 ساعت در انسكتاريوم در شرايط مناسب (نور كم، دماي 30-25 درجه سانتيگراد و رطوبت نسبي 75-65 %) نگهداري شوند. در طي اين مدت، پنبه آغشته به آب قند در اختيار پشه ها قرار گیرند. براي عدم دسترسي مورچه ها به نمونه ها، پايه هاي قفسه هاي محتوي نمونه ها می بایست در ظروف محتوي آب قرار داده شود. براي تامين رطوبت لازم می توان از وسایل رطوبت ساز یا حوله مرطوب استفاده نمود. پس از گذشت 24 ساعت نتايج تست ها باید قرائت گردد (براي شمارش راحت تر، پشه هاي زنده را با پنبه آغشته به كلروفرم بيهوش می توان بیهوش نمود). در هر تست عمدتاً براي هر غلظت 4 تكرار و براي هر تكرار 25-20 پشه مادة تغذيه شده با آب قند و دو لوله شاهد در نظر گرفته شود. تجزیه و تحلیل نتایج حاصل از تست: پیش از مشاهده نتایج تست اگر پشه هاي شاهد اصلاً مرگ و مير نداشته يا كمتر از 5% مرگ و مير داشتند، تست كاملاً صحيح در نظر گرفته شود ولی در صورتي كه پشه هاي شاهد بين 20-5% مرگ و مير داشتند نتايج با فرمول ابوت (Abbot) اصلاح گردد. همچنين در صورتی که مرگ و مير شاهد بيش از 20% باشد، تست غیر قابل قبول بوده و مي بایست تكرار گردد. % مرگ و مير شاهد - % مرگ و مير تست 100 × ----------------------------- = فرمول ابوت ( Abbot ) % مرگ و مير شاهد - 100 بر اساس دستورالعمل سازمان جهاني بهداشت در صورتي كه مرگ و مير حشرات مورد تست پس از 24 ساعت نگهداري بين 100- 98 % باشد، اين حشرات نسبت به حشره كش تست شده حساس هستند. در صورتي كه مرگ و مير حاصل بين 97-80% باشد، احتمال مقاومت در اين حشرات وجود دارد و روشهاي تكميلي جهت اثبات قطعي مورد نياز است. اگر مرگ و مير در جمعيت تست شده كمتر از 80% باشد و با وجود 2 يا 3 برابر كردن مقدار دوز تمايزي، در مرگ و مير حاصل افزايشي مشاهده نگردد، می گوییم پديده مقاومت در اين حشرات ظهور كرده است و اين جمعيت نسبت به حشره كش تست شده در غلظت مورد نظر مقاوم مي باشد. |
||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط عباس پودات - Abbas Poudat
|
|
||
|
|
|
|
بیماریابی مالاریا Case Finding in Malariaبزرگی طحال : (Splenomegaly) : در مناطق بومی مالاریا اکثریت بچه های در سنین مدرسه (گروه سني 9-2 سال) دارای طحال بزرگ هستند. بزرگي طحال ضريب خوبي براي نشان دادن وقوع مالاريا در یک منطقه می باشد. از روي بزرگي طحال افراد ساكن در منطقه بخصوص می توان ميزان اندميسيته مالاریا را تعيين كرد. تب ( ( Fever یا سابقه قبلی نزدیک به آن : بعنوان آسانترين معيار در نظر گرفته شده است. چون تب يا عدم آن بعنوان معيار جدا سازي 100 % اختصاصي و قطعي نيست و فقط قسمتي از حاملين انگل را ممكن است كشف نمايد لذا : تكرار آزمايش ( حداقل بر اساس ماهيانه ) به تدريج اين نقص را تا حدي جبران مي نمايد.روشهاي كشف موارد مالاريا: كشف موارد به روش اكتيو ( Active )كشف موارد به روش پاسيو ( Passive )كشف موارد به روش اكتيو : تعريف : جستجو براي موارد حامل انگل مالاريا بر اساس معيارهای جداسازيدر اين روش كاركنان بهداشتي به درب خانه ها مي روند. اين روش يكي از روش هاي اصلي كشف مالاريا محسوب مي گرددمعايب روش اكتيو : اين روش پر هزينه است ، در بسياري از موارد كم اثر مي باشد، نداشتن پوشش از نظر زماني : اگر فردي در يك بازديد كشف نشد عملا تا بازديد بعدي از دسترس خارج مي شود و اين عمل از نظر اپيدميولوژيك نقص بزرگي است. اين فرد تا بازديد بعدي مي تواند بخوبي پشه ها را آلوده نموده و سرچشمه خطرناكي براي انتقال هاي جديد باشد.مزاياي روش اكتيو :پوشش كامل مكاني ( بهترين مزاياي اين روش ) ، براي رسيدن به يك پوشش مكاني خوب بايد یک سری عواملي مورد توجه قرار گيرد.عوامل مهم پوشش مكاني خوب:فواصل بازديدها ، تراكم جمعيت ، قابليت دسترسي به منطقه و فواصل بين آباديها ، درجه تمركز خانه ها ، تعداد ساعات تعيين شده براي كار روزانه و هفتگي ، نوع راههاي ارتباطي و نوع وسيله نقليه ف وظيفه اضافي كه بعهده مامور گذاشته مي شود ، قبول و استقبال كار مامور بوسيله مردم و ميزان همكاري آنان ، كشف موارد به روش پاسيو :تعريف : كشف موارد حامل انگل مالاريا بر اساس معيار های جداسازيدر اين روش افراد تب دار يا تب داشته يا داراي سابقه قبلي مالاريا به كاركنان بهداشتي مراجعه و مورد آزمايش خون قرار مي گيرند و از ميان آنها حاملين انگل كشف مي گردد.مزاياي روش پاسيو: روش پاسيو بهترين شيوة بيماريابي است و نشانگر همكاري بين جامعه و پايگاههاي بهداشتي و درماني مي باشد. ، توسط كليه سازمانها و واحدهاي بهداشتي درماني كشور مي تواند اجرا گردد. پوشش زماني خوب ( بهترين مزاياي اين روش )براي رسيدن به يك پوشش زماني خوب بايد 2 عامل زير مورد توجه قرار گيرد : پوشش سازمانها و واحدهاي بهداشتي چه در مناطق شهري و چه در مناطق روستايي از نظر كمي و كيفي به حد قابل قبول رسيده باشد.سطح آگاهی مردم بقدر كافي بالا باشد كه مردم به اهميت سلامتي و بيماري واقف بوده و استفاده از مراكز بهداشتي و درماني را مورد قبول و عمل قرار دهند.معايب روش پاسيو: نقص در پوشش مكاني : ممكن است تمام مردم مراجعه نكنند بخصوص مردم مناطق دوردست. در صورت عدم استقبال و همكاري واحدها و سازمانهاي بهداشتي بخصوص پزشكان تعداد قابل توجهي از موارد مثبت از دسترس خارج مي گردند.منابع تهيه لام در مالاريا : در طي مراقبت هاي پاسيو و اكتيو از 3 منبع لام تهيه مي گردد. تبدار و مشكوك ، تعقيب موارد ، بررسيلام تب دار و مشكوك: تهيه لام از افرادي كه در فاصله بين مراقبت قبلي و اين مراقبت دچار تب ، لرز و علائم ديگر شده باشند لام تب دار و مشكوك محسوب مي گردد.كشف موارد بيماري در اين حالت نشانگر بيماريابي خوب و درصورت افزايش موارد مثبت نسبت به سال قبل مي تواند نشان دهندة شروع يك اپيدمي محسوب گردد.لام تعقيب موارد: به تهيه لام از موارد مثبت گذشته اطلاق مي شود. مدت زمان تهیه لام بر حسب دستورالعمل ها فرق می کند. اين لامها از بيماران ويواكس براي بررسي موارد عود و اطمينان از درمان و از بيماران فالسيپارم به منظور بررسي مقاومت انگل نسبت به داروي مصرف شده تهيه مي شود. نحوة تهيه لام تعقیب موارد بستگي به نوع انگل دارد:در ويواكس : حداقل 6-4 بار در سال بعد از اتمام درمان كاملدر فالسيپارم : 5 - 4 نوبت و به فاصله يك هفتهلام بررسي: به تهيه لام از اطرافيان بيمار و يا 10% افراد جامعه كه نه در گروه تب دار و مشكوك و نه در گروه تعقيب موارد تعريف شده اند اطلاق مي گردد و به منظور كشف ذخاير انگلي و اطلاع از وجود بيماري در منطقه انجام مي گردد. |
||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط عباس پودات - Abbas Poudat
|
|
||
|
|
|
|
|
+
نوشته شده در ساعت توسط عباس پودات - Abbas Poudat
|
||
|
|
|
|
مراقبت در برنامه مالاریا Malaria Surveillance |
||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط عباس پودات - Abbas Poudat
|
||
|
|
|
|
|
شناسايي علل و موانع موجود در موثر بودن برنامه هاي كنترل مالاريا
مسلماً در طي هر برنامه اجرايي يكسري مشكلات و مسائلي وجود دارد كه باعث عدم اجراي صحيح برنامه ها خواهد شد . شناخت اين مسائل و مشكلات و نشان دادن آن و سعي در رفع آنها تا جاييكه امكان برطرف نمودن آنها وجود دارد باعث پيشرفت سريع در انجام برنامه خواهد شد. بنابر اين در طي بررسي ها مي بايست تا آنجايي كه ممكن است اين موارد را شناسايي كرده و مورد توجه قرار داده شود . بر اين اساس مهمترين علل و موانع موجود در برنامه كنترل مالاريا را مي توان به صورت زير مورد مطالعه قرار داد : 1- علل اجتماعي 2- علل سياسي 3- علل اقتصادي 4- علل فني 5- مشكلات اجرائي 1- علل اجتماعي : ü عدم دسترسي سريع به آزمايشگاه جهت اقدامات تشخيص مالاريا. ü پائين بودن ميزان سواد در جمعيت ساكن در روستاها بخصوص در زنان. ü نگرشهاي غلط و يا رفتارهاي نادرست. ü عدم پذيرش و استقبال مردم از برنامه هاي يكنواخت و طولاني مبارزه با مالاريا نظير سمپاشي اماكن مسكوني. 2- علل سياسي : ü مهاجرت هاي مداوم و وسيع در سطح استان ها بدليل موقعيت اقتصادي یک منطقه ü مهاجرت هاي مداوم اتباع افغانستان و پاكستان در منا طق مالاریاخیز بدليل مشكلات ناشي از جنگ و يا علل اقتصادي و عدم هماهنگي بين بخشي در خصوص تردد بي رويه و حركت سريع جمعيت. 3- علل اقتصادي : ü ضعف شديد در بخش توسعه و گسترش تسهيلات اجتماعي و اقتصادي از قبيل آب و برق ، راه ، تلفن ، دسترسي به مركز بهداشتي درماني ، آموزش و پرورش. ü وجود مشكلات اقتصادي در بين مردم بخصوص در مناطق روستائي و نداشتن قدرت خريد لوازم خنك كننده مانند كولر و پنكه. ü نبودن سيستم صحيح دفع فاضلاب و وجود فاضلابهاي جاري در جداول روباز سطح شهر. ü تخصيص ندادن اعتبارات لازم براي كادر روزمزدي كنترل مالاريا. ü نياز به هزينه خيلي زياد براي اجراي كامل برنامه ها و جلوگيري از توقف يك برنامه شروع شده. ü اعمال صرفه جويي در مبلغ پيشنهادي جهت كنترل مالاريا ( تا حد 40% ) و در نتيجه تامين نشدن بخش مهمي از تجهيزات مورد نياز مثل : كيف مراقبت ، جعبه لام ، پمپ و لوازم سمپاشي محلول و لوازم آزمايشگاهي. 4- علل فني : ü مقاومت بعضي از گونه هاي ناقلين نسبت به سموم حشره كش. ü اگزوفاژي و اگزوفيلي بودن ناقلين كه امر مبارزه را دشوار مي نمايد. ü وجود ناقلين متعدد با خصوصيات ويژه اكولوژيك و مشكل مبارزه با آنها. ü مقاومت انگل فالسيپارم نسبت به داروي كلروكين. ü ناپايداري وضع اكولوژي و جغرافياي انساني. ü آب و هواي گرمسيري ( درجه حرارت مناسب و رطوبت بالا در تمام طول سال ) ü فصل انتقال طولاني ( تقريبا 12 - 10 ماه سال ) ü كمبود نيروي انساني ماهر در سطوح مختلف اجرائي. ü عدم استفاده بهينه از نيروهاي موجود و متخصص. ü سپردن عمليات به اشخاصي كه در اين زمينه اطلاعات كافي نداشته يا آموزشهاي لازم را در اين زمينه نديده اند. ü فرسايش شديد نيروي انساني و تجهيزات و لوازم بعلت شرايط سخت اكولوژيكي در مناطق مالاریاخیز. ü استفاده از بودجه هاي برنامه مبارزه با مالاريا در ساير بخشها. ü استفاده از وسايل نقليه اختصاص داده شده براي مالاريا براي انجام ساير امور بجز برنامه كنترل مالاريا و استفاده هاي شخصي و جايگزين نمودن آنها با اتومبيل هاي فرسوده كه عمليات را با مشكل روبرو مي سازد. 5- مشكلات اجرائي : ü ضعف در پشتيباني و تدارك بموقع واحدهاي عملياتي. ü نقل و انتقالات عشايري و كارگري. ü وجود ساختمانهاي موقت نظير كومه ، كپر و چادر. ü وسعت منطقه و پراكندگي روستاها. ü پراكندگي فوق العاده جمعيت در مناطق روستائي. ü نبودن راههاي ارتباطي مناسب و يا صعب العبور بودن آنها
|
||
|
+
نوشته شده در ساعت توسط عباس پودات - Abbas Poudat
|
||